Echoscopie van de blaas
Margreet Docter en Egon Merks
- Biomedical Engineering
De binnenkant van het menselijk lichaam wordt tegenwoordig zichtbaar gemaakt met behulp van röntgenstraling, met magneetvelden of echoscopie. Echoscopie is een techniek die eigenlijk is afgekeken van de natuur. Dieren zoals dolfijnen en vleermuizen maken gebruik van ‘ultrageluid’ om te navigeren en om prooien te lokaliseren. Ultrageluid heeft een trillingsfrequentie boven de menselijke gehoorgrens. Als je niet te veel naar harde muziek hebt geluisterd, kan die grens tot 20 duizend trillingen per seconde (20 kHz) oplopen. Ter vergelijking; medische beeldvorming ultrageluid begint pas bij ongeveer 1 miljoen trillingen per seconde (1 MHz). Het kijken met ultrageluid brengt geen schade aan het lichaam en je hebt ook geen extreem kostbaar en kamerbreed apparaat nodig. De toepassingen van echografie beperken zich allang niet meer tot de bekende plaatjes van ongeboren baby’s. Zo wordt ook bij onderzoek naar het functioneren van een hart wordt vaak echografie toegepast.
In onze onderzoeksgroep, BioMedical Engineering, ontwikkelen we echoapparatuur. Vanaf het eerste idee tot aan de beeldverwerking staat het verkrijgen van zoveel mogelijk bruikbare informatie voorop. Eén van de apparaten in ontwikkeling is een blaasscanner (klik deze link voor meer info). Er komt geen plaatje uit waarop je de precieze vorm van de blaas en zijn inhoud kunt zien, maar het levert een veel snellere en directe meting van de hoeveelheid urine.
Ben jij benieuwd wat jouw blaasinhoud is, en hoe dat ons onderzoek verder kan brengen? Tijdens de labstage krijg je eerst een introductie op het gebied van ultrageluid, zodat je weet hoe echo’s gemaakt worden. Daarna ga je meedraaien in het blaasscanner onderzoek. Het is te hopen dat je een goede blaas hebt, want we zijn vooral geïnteresseerd in de invloed van een variërende blaasinhoud op de blaas en de gemeten echosignalen. Denk hierbij aan het meten van de vorm van de blaas met conventionele echo, zodat we (de bundelbreedte van) de ultrageluidsbron op het maximale blaasvolume kunnen aanpassen. Ook willen we graag meer testdata over het meten van de blaasinhoud met de door ons ontwikkelde methode. Daarnaast is het interessant te weten hoe de resultaten afhangen van degene die het apparaat bedient of onderzocht wordt.