Moleculaire mechanismen van botvorming
Hans van Leeuwen
- afd Inwendige Geneeskunde
Met de toenemende vergrijzing van de bevolking is er ook een sterke toename van het aantal aan de ouderdom gerelateerde ziekten, waaronder osteoporose. Osteoporose, gekenmerkt door botverlies, en de directe gevolgen zoals fracturen (botbreuken), hebben een belangrijke invloed op de gezondheidszorg, omdat ze gepaard kunnen gaan met aanzienlijke invaliditeit, afname in de kwaliteit van leven en een toename in sterfte. Het vormt ook een belangrijke kostenpost op het budget van de gezondheidszorg. Op dit moment worden de kosten gerelateerd aan osteoporotische fracturen in Europa geschat op € 31.7 miljoen en in Nederland alleen op € 500 miljoen per jaar. Het is dus van het grootste belang om optimale diagnostische merkers en behandelingen te hebben.
Op dit moment is de kennis over de oorzaken van osteoporose slechts beperkt, en er zijn weinig mogelijkheden tot vroegtijdige diagnose en behandeling. De huidige therapieën richten zich met name op het remmen van de botafbraak. Deze therapieën worden pas toegepast op het moment dat de schade al is aangericht, dat wil zeggen wanneer er al botverlies is opgetreden, en richten zich op beperking van verder verlies zonder direct nieuwe botvorming te stimuleren.
Ons onderzoek richt zich op het identificeren van nieuwe diagnostische merkers en het ontwikkelen van stoffen die botaanmaak kunnen stimuleren. Dit gebeurt door een combinatie van moleculair en celbiologisch, dierexperimenteel en epidemiologisch onderzoek. In het moleculair en celbiologisch worden humane botcellen worden in kweek gestimuleerd om bot te maken. Hierbij worden verschillende stoffen getest op hun stimulerende werking. Bovendien worden gen- en eiwit-expressieprofielen worden gemaakt om nieuwe aangrijpingspunten voor diagnostiek en therapie te ontdekken.