Behandeling
Mogelijke behandelingen.
Geen eenheid
Het voornaamste probleem bij de behandeling van een glioom is dat de tumorcellen van het glioom niet als een eenheid bij elkaar blijven, maar zich verspreiden langs de verbindende vezelbanen van de hersenen. Zo bevinden tumorcellen zich in een vroeg stadium op afstand van het centrum van het glioom tussen de normale hersencellen. Gliomen zaaien niet uit naar andere organen. De behandeling van een glioom heeft niet als doel genezing maar het uitstellen van verdere ontaarding, nieuwe aangroei en doorgroei, dus het verbeteren van verschijnselen (verbetering van kwaliteit van leven) en het verlengen van de levensverwachting. Genezing van een glioom is met de huidige beschikbare behandelingen (nog) niet mogelijk.
Voorspellen van het beloop
Onder neurochirurgen wordt vaak gehoord dat men, ondanks vooruitgang op allerlei gebieden, met de behandeling van de hersentumor niet erg veel is opgeschoten sinds het begin van de ontwikkeling van het vak. Ten dele is dit ook zo. Hoewel door de vooruitgang op het gebied van afbeelding (CT, MRI, fMRI en PET-scan) en andere soorten scans), narcose, operatietechnieken en intensive care de behandeling veel beter is geworden, is men nog altijd niet in staat een hersentumor volledig onder controle te krijgen, d.w.z. te genezen. Dat komt omdat ondanks alle inspanningen een hersentumor vrijwel altijd weer terug komt. Iedere neurochirurg heeft in zijn praktijk echter een of twee patiënten bij wie de tumor niet is teruggekomen, en daarom is het voorspellen van een beloop bij een individuele patiënt zo moeilijk. Als je weet dat van de 100 patiënten de tumor bij 98 na een bepaalde tijd weer terugkomt, dan zegt dat wel iets over de kwaadaardigheid van de tumor, maar in een gesprek met een individuele patiënt weet je niet of deze tot de 98 of tot de 2 anderen behoort.
Operatieve behandeling
Wanneer aan de hand van het bovengenoemde onderzoek is gebleken dat er sprake is van een hersentumor, zal in de meeste gevallen worden besloten tot verwijzing naar de neurochirurg. Daar zal worden gesproken over de mogelijkheden of onmogelijkheden van operatieve behandeling. In de meeste gevallen zal er dan nog geen definitieve diagnose bekend zijn, immers er zal eerst tumorweefsel moeten worden verwijderd en door de patholoog moeten worden onderzocht. Pas dan zal de definitieve diagnose bekend zijn. Om weefsel te verkrijgen, is een operatie noodzakelijk. Zoals hierboven al is aangegeven, kan het doel van een operatie vanwege een hersentumor tweeledig zijn:
1) allereerst om tot de definitieve diagnose te komen, en
2) om de tumor te verwijderen.
Vaak gebeurt dit tijdens één en dezelfde operatie. Soms is het zo dat éérst een kleine operatie wordt uitgevoerd, waarbij alleen een klein stukje van de tumor wordt verwijderd, teneinde een weefseldiagnose te krijgen. Dit noemt men het nemen van een biopsie. Aan de hand van die diagnose kan het zijn dat vervolgens een tweede operatie word uitgevoerd, meestal dan een grotere ingreep, met als doel (zoveel mogelijk van) de tumor te verwijderen. Vaak zal het zo zijn dat meteen wordt gekozen voor een dergelijke grote(re) operatie. In dat geval wordt een luikje in de schedel gemaakt (craniotomie), teneinde een toegang te verschaffen naar het deel van de hersenen waar zich de tumor bevindt. In het nu volgende gedeelte zal wat dieper worden ingegaan op de twee soorten operaties.