target menu
... / ... / ... / ... / 2015-07 / ‘Als een patiënt er slecht aan toe is, raakt...
 

‘Als een patiënt er slecht aan toe is, raakt mij dat’

Casper Rokx is internist-infectioloog in opleiding. Hij doet onderzoek naar hiv en vertelt waarom het bedrijven van wetenschap zo belangrijk is.

Afrika
Casper Rokx liep zijn coschappen in Zambia. Waar hij kwam, heerste hiv. “Je hebt daar ontzettend veel patiënten met hiv, 14% van de bevolking. Ik zag mensen van mijn eigen leeftijd de kliniek binnenkomen, die totaal uitgemergeld waren. Dat maakte veel indruk.”

Stappen voorwaarts
Terug in Nederland ging Rokx aan de slag bij de afdeling interne geneeskunde, gespecialiseerd in hiv. “Ik wilde graag klinisch relevant onderzoek doen om de behandeling van hiv zowel krachtiger als veiliger te maken.” Dit soort onderzoek vindt hij praktisch: “Artsen komen met een bepaalde vraag en je probeert daar antwoord bij te vinden. Ze kunnen de uitkomsten van je studie gebruiken voor een betere behandeling. Soms maken we daardoor een kleine stap vooruit, soms een grote.”

Casper Rokx

Promovendus
Wetenschap bedrijven is, zegt hij, vooral de juiste vragen stellen en kritisch blijven. Zijn studie draait om de vraag of het vervangen van de oudere hiv-remmer nevirapine (Viramune) door de nieuwe hiv-remmer rilpivirine (Edurant) veilig en effectief is. Dat blijkt het geval. Restanten van het oude middel in het lichaam zitten het nieuwe niet in de weg. Rokx: "Dat ik een prijs heb mogen ontvangen voor dit hiv-onderzoek, betekent veel voor mij."

Huilen
Gevraagd naar zijn empathisch vermogen antwoordt Rokx: “Als een patiënt er slecht aan toe is, raakt mij dat natuurlijk. Maar de patiënt heeft er niets aan als je huilt. Ik bespreek wat ik meemaak met collega’s en ook thuis met mijn vrouw. Zij is huisarts, dus kan het begrijpen.” Hij verduidelijkt: “Als je in de bioscoop een mooie film ziet, kan je soms wel huilen. Zie je als dokter een patiënt die je beroert, dan toon je empathie met oprechte interesse, met kleine dingen die je doet of zegt. Het kan zijn dat je iemand aanraakt, een hand op een schouder legt. Of dat kan, moet je aanvoelen. Empathie is niet zo goed aan te leren, denk ik. Wat bij de ene patiënt past, past niet bij de andere.”

gepubliceerd: 2 juli 2015

Deel deze pagina: