Aortastenose-bij-volwassenen

Een aortastenose is een vernauwing in de aorta, meestal van de aortaklep (aortaklepstenose), maar bij aangeboren aortastenose kan de vernauwing ook net onder (subvalvulair) of juist boven (supravalvulair) de aortaklep zitten. Ook een combinatie van vernauwing op meerdere niveaus is mogelijk. Bij een valvulaire aortastenose is de klep zelf meestal afwijkend: de klepblaadjes zijn verdikt en met elkaar vergroeid, en vaak zijn er maar twee klepbladen in plaats van de gebruikelijke drie. Dit wordt dan een bicuspide aortaklep genoemd. De vernauwde aortaklep belemmert de bloedstroom naar de aorta (grote lichaamsslagader). De linker hartkamer moet meer druk opbouwen om het bloed de aorta in te pompen, waardoor de hartspier dikker wordt (linker ventrikelhypertrofie). Bij een ernstige, onbehandelde, aortastenose kan uiteindelijk hartfalen ontstaan. Soms is bij een aangeboren aortastenose de aorta verwijd. Dit kan geleidelijk verergeren. 

Een hartgeruis (souffle) is vaak de eerste aanwijzing voor een hartklepafwijking. Op een electrocardiografie (ECG) kunnen tekenen van verdikking van de hartspier (linker ventrikelhypertrofie) te zien zijn. Om de diagnose te stellen wordt vervolgens een echocardiogram gemaakt. Een MRI- of CT-scan is soms nodig om de anatomie nader te beoordelen. Soms wordt ook een inspanningstest (fietsergometrie) gedaan.