Progressieve supranucleaire verlamming

Progressieve supranucleaire verlamming (afgekort als PSP) is een zogenaamd 'atypisch parkinsonisme'. Dit is een ziektebeeld waarbij een aantal symptomen voorkomen die ook bij de ziekte van Parkinson gezien worden en een aantal symptomen die niet bij de ziekte van parkinson horen. PSP komt echter veel minder vaak voor dan de ziekte van Parkinson. De eerste symptomen ontstaan meestal rond het 65ste levensjaar. De term "supranucleair" verwijst naar de oorzaak van de oogbewegingsstoornissen die kenmerkend zijn voor de ziekte. Verlamming is van toepassing vanwege het toenemend onvermogen de ogen goed te bewegen.

Verschijnselen

Het ziektebeloop van PSP is progressief. Dit betekent dat de verschijnselen geleidelijk erger worden en dat er ook nieuwe symptomen kunnen bijkomen. Typische verschijnselen zijn problemen met het evenwicht en regelmatig vallen, wazig zien, stijfheid en vergeetachtigheid met initiatiefverlies. Later in de ziekte kunnen problemen met spreken en slikken ontstaan.

Er is nog veel onduidelijk over de oorzaak van de ziekte. Het is bekend welke veranderingen er in de hersenen ontstaan, maar het is nog niet duidelijk hoe deze veranderingen veroorzaakt worden. Op dit moment zijn er geen medicijnen die de ziekte kunnen afremmen. Er zijn wel medicijnen die de symptomen, zoals de stijfheid, kunnen verminderen.

Om te onderzoeken of er sprake is van Progressieve Supranucleaire Verlamming, of een andere vorm van parkinsonisme of dementie, kunnen patienten verwezen worden naar het expertisecentrum PSP - CBS wat een samenwerking is tussen het Alzheimercentrum en de polikliniek bewegingsstoornissen van het Erasmus MC.

Ons team bestaat uit verschillende disciplines:

artsen, al dan niet in opleiding tot neuroloog, neuropsycholoog, psychiater, revalidatiearts, klinisch geneticus, neuroradioloog, verpleegkundig specialist en verpleegkundige parkinson.